Andy achter het uniform

Andy – Het verschil maken in de kleine momenten

Voor Andy draait het werk bij Veiligheid & Service om veel meer dan alleen toezicht houden of handhaven. Het is de afwisseling, het contact met mensen en het gevoel dat hij daadwerkelijk iets kan betekenen dat hem iedere dag opnieuw motiveert.

Andy is 31 jaar oud, getrouwd en vader van twee kinderen. Buiten zijn werk brengt hij graag tijd door met zijn gezin. Daarnaast speelt muziek een belangrijke rol in zijn leven. Of het nu jazz of metal is, de gitaar pakt hij met evenveel plezier op. Ook gamen blijft een hobby waar hij in zijn vrije tijd van geniet.

Op de vraag wie hij is wanneer hij zijn uniform uittrekt, hoeft hij niet lang na te denken. Volgens Andy verandert hij als persoon eigenlijk niet.

"Ik ben eigenlijk nog steeds dezelfde persoon. Het enige verschil is de professionele grens die ik heb wanneer ik mijn uniform draag."

Juist die balans tussen menselijkheid en professionaliteit is iets wat hem typeert. Hij staat open voor een gesprek, maakt graag een praatje en blijft toegankelijk voor reizigers. Maar wanneer een situatie daarom vraagt, weet hij ook wanneer hij serieus moet optreden.

Wat Andy zo bijzonder vindt aan zijn werk, is de enorme diversiteit die iedere dienst met zich meebrengt.

"Het ene moment heb je te maken met agressie en het volgende moment deel je stickers uit aan een kind dat voor het eerst met de trein meegaat."

Geen dag is hetzelfde. Het ene moment wordt er hulp geboden aan een reiziger met een vraag, terwijl enkele minuten later moet worden opgetreden bij een incident of een conflict. Juist die afwisseling maakt dat hij iedere dienst opnieuw met plezier aan het werk gaat.

De keuze voor Veiligheid & Service was voor Andy dan ook een bewuste.

"Ik heb gekozen voor dit werk vanwege de afwisseling en omdat ik het gevoel heb dat ik het verschil kan maken op het station en in de trein."

Een gebeurtenis die hem altijd zal bijblijven, vond plaats kort nadat hij begon bij Veiligheid & Service. Er kwam een melding binnen van een vrouw die in de trein werd lastiggevallen. Samen met collega's wist hij de situatie onder controle te krijgen en de betreffende persoon uit de trein te halen.

Wat hem vooral is bijgebleven, is niet het incident zelf, maar de reactie van de reiziger.

"De dankbaarheid op het gezicht van die dame vergeet ik nooit meer."

Voor Andy zijn dat de momenten die laten zien waarom dit werk zo belangrijk is. Achter iedere melding, iedere controle en iedere interventie schuilt uiteindelijk een mens die zich veilig wil voelen tijdens zijn of haar reis.

Volgens Andy zouden reizigers zich soms meer mogen realiseren dat er achter het uniform ook gewoon een mens zit.

"Wij zijn ook maar gewoon mensen. En met eerlijkheid kom je het verst."

Het laat precies zien wie Andy is: een betrokken collega, een vader, een muziekliefhebber en iemand die iedere dienst opnieuw probeert het verschil te maken voor de reizigers die hij onderweg tegenkomt.